HET
WEER,
NADER VERKLAARD
de (oudere) verhalen
zijn soms niet meer helemaal up to
date,
onze excusses daarvoor,
red.
Weerkaart
historie
De
weerkaart is een landkaart met een overzicht van
het weer in de wereld.
De kaart bevat
waarnemingen
en metingen, weergegeven in symbolen en
getallen.
Opvallend zijn de lijnen (isobaren),
die plaatsen verbinden
waar de
luchtdruk gelijk is.
Zo wordt bepaald waar de
luchtdruk hoog en
laag
is
(hoge- en lagedrukgebieden)
en
in welke richting en met welke
snelheid de
lucht beweegt.
Naast isobaren zijn er
ook isothermen, lijnen
die plaatsen
met
dezelfde temperatuur met elkaar
verbinden.
De isotherm
is een vondst uit
1817 van de
geograaf
Alexander von Humboldt.
Op de weerkaart is verder
te
zien waar
het regent of sneeuwt,
waar de zon schijnt en
hoe hard het
waait.
Ook worden fronten
aangegeven,
lijnen die de begrenzing
vormen met
andere luchtsoorten.
Als een front passeert volgt er meestal ander weer.
Tot begin jaren
tachtig van de vorige eeuw werden
weer-
kaarten met de hand
ingetekend,
vandaag de dag maakt
de computer de kaarten.
Tegenwoordig
bieden
weer-
kaarten niet
alleen het actuele weer maar ook de
verwachting.
Computers
berekenen zelfs
weerkaarten
van 10 á 15 dagen vooruit.
Weerkundigen maken ook
gebruik van weerkaarten met
gegevens van
hogere
lucht-
lagen, bijvoorbeeld op
5 kilometer hoogte.
De luchtstromingen
op grotere
hoogte zijn van van
belang
voor
het weer
en de verwachting.
De eerste weerkaarten dateren uit de 18e eeuw.
De Duitse
onderzoeker
Heinrich Brandes verwerkte
daar-
op
gegevens van de Societas
Meteorologica
Palatina,
één van de eerste weerkundige
organisaties van
keur-
vorst
Karl
Theodor.
Meteoroloog Buys Ballot tekende in
1852 de
eerste
schetsen
van
kaarten met
gegevens van
wind en luchtdruk.
In Frankrijk
worden sinds
1863
iedere
dag weerkaarten uitgegeven waar men zich op
kan
abonneren.
In Nederland begon het
KNMI in 1881 met
dagelijkse weerkaarten voor het
publiek.
Buys Ballot onder-
vond
in ons land
veel
weerstand
van sceptici
die
niet
geloofden
in het wetenschappelijke
weerbericht en
meer
vertrouwen
hadden in volksweerkunde.De KNMI-directeur
reageerde
publiekelijk op
discussies over de voorspel-
baarheid van
het weer.
Het
mocht
niet baten:
in 1878
klaagde Buys Ballot dat maar drie kranten bereid
waren
zijn
weerberichten
te plaatsen. Daarna verbeterde het
klimaat,
zeker toen
het
Stadswaterkantoor
in Amsterdam
begon met gratis verspreiding van de
weerkaartjes.
Verschillende opticiens toonden de kaarten in hun
etalages.
Drommen mensen
verdrongen zich voor de
ramen om kennis te
nemen
van
het nieuwste weerbericht.
KNMI / Weer Servicedienst Leeuwarden/Wytgaard